Μια νεαρή κυρία περίμενε την πτήση της στην αίθουσα αναμονής ενός μεγάλου αερολιμένα.
Επειδή έπρεπε να περιμένει πολλές ώρες, αποφάσισε να αγοράσει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα. Αγόρασε επίσης κι ένα πακέτο μπισκότα.
Κάθισε σε μια πολυθρόνα, στην αίθουσα VIP του αερολιμένα, για να διαβάσει με ησυχία.
Δίπλα από την πολυθρόνα βάζει τα μπισκότα της, ενώ ένας άνδρας που κάθισε στο διπλανό κάθισμα, άνοιξε το περιοδικό του και άρχισε να διαβάζει.
Όταν πήρε το πρώτο μπισκότο, ο άνδρας πήρε κι αυτός άλλο ένα. Αισθάνθηκε ενοχλημένη αλλά δεν είπε τίποτα. Σκέφτηκε: "Τι νεύρα έχω! Εάν ήμουν σε κατάλληλη διάθεση θα τον χτυπούσα που τόλμησε!"
Για κάθε μπισκότο που έπαιρνε, ο άνδρας έπαιρνε κι αυτός άλλο ένα. Αυτό την εξαγρίωνε αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνή.
Όταν έμεινε μόνο ένα μπισκότο, σκέφτηκε: «Ααα... Τι θα κάνει αυτός ο καταχραστής τώρα;" Τότε, ο άνδρας, παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνοντας της το ένα μισό.
Ααα! Αυτό ήταν πάρα πολύ Ήταν πολύ πάρα πολύ θυμωμένη τώρα!
Σε μια στιγμή, πήρε το βιβλίο της, τα πράγματά της και όρμησε στην αίθουσα επιβίβασης.
Όταν κάθισε στο κάθισμά της, μέσα στο αεροπλάνο, έψαξε την τσάντα της για να πάρει τα γυαλιά της, και, προς μεγάλη της έκπληξη, το πακέτο με τα μπισκότα της ήταν εκεί, άθικτο, κλειστό!
Αισθάνθηκε τόσο ντροπιασμένη!! Συνειδητοποίησε ότι έκανε λάθος... Είχε ξεχάσει ότι τα μπισκότα της δεν τα είχε βγάλει από την τσάντα της.
O άνδρας είχε μοιραστεί τα μπισκότα του μ’ αυτήν, χωρίς κανένα συναίσθημα θυμού ή πίκρας.
... ενώ αυτή ήταν πολύ θυμωμένη, σκεπτόμενη ότι μοιραζόταν τα μπισκότα της μ’ αυτόν. Και τώρα δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να εξηγήσει... ούτε να ζητήσει συγγνώμη."
Υπάρχουν 4 πράγματα που δεν μπορείτε να ανακτήσετε.
΄Ομορφα και τρυφερά και περασμένα όνειρα και με τίποτε χαμένα... ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΖΩΗ ΜΑΣ στα χρόνια της παιδικής μας αθωότητας... Να τα βλέπουμε, να χαμογελάμε, να αγαπάμε και να συνεχίζουμε...
Να χαιρετήσω, στο εξής θα βρισκόμαστε τακτικότερα εδώ να τα λέμε. Αερόστατο θα το προσπαθήσω, Ανδρόνικε ευχαριστώ,Πιτσούλη μελέτησα τα γραφόμενα, Φύρδην μου αρέσει όπως εκφράζεσαι, το ίδιο και συ Καραφλοκότσιφα.
8 σχόλια:
Μέρα καλή κι από μένα. Καλώς όρισες στις γειτονιές μας:)
ευχαριστώ πολύ που ήρθες, με εντυπωσίασε η ιστοσελίδα σου (μπλογκ σου), χαίρομαι που διάβασα αυτά που γράφεις, σίγουρα θα τα πούμε και πάλι
καλό ξεκίνημα, περιμένουμε και δικές σου σκέψεις...
Εξαίρετο!
Ισως χρειαστεί να κάνουμε
ένα ομαδικό αφιέρωμα
στον Μάνο Χατζιδάκι
-έτσι για το γαμώ το...
σε πείσμα των καιρών...
ΤΑ ΜΠΙΣΚΟΤΑ
Μια νεαρή κυρία περίμενε την πτήση της στην αίθουσα αναμονής ενός μεγάλου αερολιμένα.
Επειδή έπρεπε να περιμένει πολλές ώρες, αποφάσισε να αγοράσει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα. Αγόρασε επίσης κι ένα πακέτο μπισκότα.
Κάθισε σε μια πολυθρόνα, στην αίθουσα VIP του αερολιμένα, για να διαβάσει με ησυχία.
Δίπλα από την πολυθρόνα βάζει τα μπισκότα της, ενώ ένας άνδρας που κάθισε στο διπλανό κάθισμα, άνοιξε το περιοδικό του και άρχισε να διαβάζει.
Όταν πήρε το πρώτο μπισκότο, ο άνδρας πήρε κι αυτός άλλο ένα.
Αισθάνθηκε ενοχλημένη αλλά δεν είπε τίποτα. Σκέφτηκε: "Τι νεύρα έχω! Εάν ήμουν σε κατάλληλη διάθεση θα τον χτυπούσα που τόλμησε!"
Για κάθε μπισκότο που έπαιρνε, ο άνδρας έπαιρνε κι αυτός άλλο ένα.
Αυτό την εξαγρίωνε αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνή.
Όταν έμεινε μόνο ένα μπισκότο, σκέφτηκε: «Ααα... Τι θα κάνει αυτός ο καταχραστής τώρα;" Τότε, ο άνδρας, παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνοντας της το ένα μισό.
Ααα! Αυτό ήταν πάρα πολύ
Ήταν πολύ πάρα πολύ θυμωμένη τώρα!
Σε μια στιγμή, πήρε το βιβλίο της, τα πράγματά της και όρμησε στην αίθουσα επιβίβασης.
Όταν κάθισε στο κάθισμά της, μέσα στο αεροπλάνο, έψαξε την τσάντα της για να πάρει τα γυαλιά της, και, προς μεγάλη της έκπληξη, το πακέτο με τα μπισκότα της ήταν εκεί, άθικτο, κλειστό!
Αισθάνθηκε τόσο ντροπιασμένη!! Συνειδητοποίησε ότι έκανε λάθος...
Είχε ξεχάσει ότι τα μπισκότα της δεν τα είχε βγάλει από την τσάντα της.
O άνδρας είχε μοιραστεί τα μπισκότα του μ’ αυτήν, χωρίς κανένα συναίσθημα θυμού ή πίκρας.
... ενώ αυτή ήταν πολύ θυμωμένη, σκεπτόμενη ότι μοιραζόταν τα μπισκότα της μ’ αυτόν.
Και τώρα δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να εξηγήσει... ούτε να ζητήσει συγγνώμη."
Υπάρχουν 4 πράγματα που δεν μπορείτε να ανακτήσετε.
Η πέτρα.... αφού ριχθεί!
Η λέξη... αφού ειπωθεί!
Η ευκαιρεία... αφού χαθεί!
Ο χρόνος... αφού περάσει!
΄Ομορφα και τρυφερά και περασμένα όνειρα και με τίποτε χαμένα...
ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΖΩΗ ΜΑΣ στα χρόνια της παιδικής μας αθωότητας...
Να τα βλέπουμε, να χαμογελάμε, να αγαπάμε και να συνεχίζουμε...
Καλώς ήρθες στο μπλογκο-χωριό και καλώς σς βρίσκω
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Ευκαιρία για μια μουσική στάση
και ενα βαλς που ποτέ δεν χορέψαμε
Καλή σκέψη...για να ανακτήσουμε καποιες χαμένες ευκαιρίες...
καλό Σαββατοκύριακο
τσίου!!!!
Να χαιρετήσω, στο εξής θα βρισκόμαστε τακτικότερα εδώ να τα λέμε. Αερόστατο θα το προσπαθήσω, Ανδρόνικε ευχαριστώ,Πιτσούλη μελέτησα τα γραφόμενα, Φύρδην μου αρέσει όπως εκφράζεσαι, το ίδιο και συ Καραφλοκότσιφα.
Δημοσίευση σχολίου